Het verhaal van Jasper
"Toen Jasper drie jaar oud was, stond zijn mond geen moment stil," vertelt zijn moeder Nelly. "Hij was ontzettend druk en knoeide overal mee. Voor ons was dit erg vermoeiend."
Toen hij eenmaal naar school ging veranderde zijn gedrag niet. Tijdens de oudergesprekken bleek dat Jasper niet oplette, zijn werkjes niet afmaakte en de andere kinderen stoorde. Zijn klasgenootjes speelden liever niet met hem, omdat hij snel boos werd en dan vaak begon te slaan. "Hoe we hem ook probeerden te corrigeren, door te straffen, door goed gedrag te belonen, het had geen effect. Ten einde raad hebben we via de huisarts hulp gezocht." Na een aantal gesprekken en een uitgebreid onderzoek bleek dat Jasper ADHD had. "Men leerde ons hoe we zijn ongewenste gedrag konden ombuigen naar gewenst gedrag. Hij krijgt nu medicijnen en hij leert hoe hij meer orde in zijn hoofd kan scheppen. Soms raast hij nog als een wildeman rond, bijvoorbeeld met voetballen. Maar verder is hij rustiger geworden en lacht hij vaker. Op school gaat het een stuk beter en hij heeft zowaar al twee vriendjes. We kunnen nu weer meer van hem genieten."